بوتیمار

از ویکی‌موضوع
بوتیمار
لک‌لک‌سانان
اطلاعات عمومی
نام اصلیبوتیمار
نام عربیالبَلَشُونُ الرَماديُّ
نام انگلیسیGrey Heron
نام علمیArdea cinerea
گونهلک‌لک‌سانان
زیستگاهدر نیزارهای متراکم و زمینهای باتلاقی با بوته های به هم فشرده به سر برده
تغذیهماهی، دوزیستان، نرم تنان
سیخک پشت پاندارد
چینه‌دانندارد
سنگ‌دانندارد
حکم فقهیحرام‌گوشت
حکم فضلهطبق فتوای امام خمینی (ره) نجس و طبق فتوای مشهور فقها پاک است.


بوتیمار پرنده‌ای حرام‌گوشت است. پرنده ایست حواصیل شکل با بدنی به رنگ قهوه‌‌ی روشن و پر خط و خال، گردنی کلفت و نسبتا بلند دارد.

مشخصات ظاهری[ویرایش | ویرایش مبدأ]

اندازه این پرنده 75 سانتی‌متر است؛ منقاری به رنگ زرد مایل به سبز و پاهای بزرگ سبز رنگ. در موقع احساس خطر بی حرکت می ایستد و سر و منقار خود را به حالت عمودی روبه بالا نگه نگاهمیدارد . به حالت قوز کرده، در حالی که سر خود را پایین گرفته است ، راه می رود. شب ها، جنب و جوش بیشتری دارد. بال هایی بزرگ و پهن دارد.

آهسته و به دشواری پرواز می کند و پس از اوج گرفتن گردن خود راجمع می کند. صدای مشخصی دارد. تک‌زی است و اغلب خود را از انظار پنهان می کند . معمولا در نور کم غروب یا صبح خیلی زود فعال است و طی روز در نیزارها پنهان می شود. ممکن است با نابالغ حواصیل شب ، که از بوتیمار کوچک‌تر و در سطح پشتی خالدار است ، اشتباه شود.[۱]

زیستگاه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

این پرنده در نیزارهای متراکم و زمینهای باتلاقی با بوته های به هم فشرده به سر برده و در بین نی‌ها آشیانه می سازد. زمستان ها نسبتا فراوان است.[۲]

تغذیه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

عمدتا از ماهی، دوزیستان، نرم تنان و ... تغذیه می کند.[۳]

حکم فقهی[ویرایش | ویرایش مبدأ]

سیخک پا : ندارد چینه دان : ندارد بال : صفيف بودنش بيشتر است (بال باز بودنش بيشتر است) و طبق نظر همه فقها حرام‌گوشت است.[۴]

حکم فضله[ویرایش | ویرایش مبدأ]

طبق فتوای امام خمینی (ره) نجس و طبق فتوای مشهور فقها پاک است.[۵]

پانویس[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  1. زارعی زیاری،‌ حسین،اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص 81.
  2. زارعی زیاری،‌ حسین،اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص 81.
  3. زارعی زیاری،‌ حسین،اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص 81.
  4. زارعی زیاری،‌ حسین،اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص 81.
  5. توضیح المسائل (المحشى للإمام الخمینی)، ج ‏۱، ص ۶۹، مسأله ۸۴ و ۸۵.

منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  • زارعی زیاری،‌ حسین،اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش.
  • منصوری، جمشید، راهنمای پرندگان ایران، نشر فرزانه، ۱۳۹۲ش.