آبچلیک تالابی
| سلیم سانان | |
| اطلاعات عمومی | |
|---|---|
| نام اصلی | آبچلیک تالابی |
| نام عربی | طیطوی الغیاط |
| نام انگلیسی | Marsh Sandpiper |
| نام علمی | Tringa stagnatilis |
| گونه | سلیم سانان |
| زیستگاه | باتلاقها، علفزارهای مرطوب، ساحل دریاچهها و خورها |
| تغذیه | حشرات، سخت پوستان، نرمتنان، کرمها، عنکبوتها، ماهیهای کوچک، گیاهان آبزی و دانههایی از قبیل برنج و ذرت |
| حکم فقهی | حلالگوشت |
| حکم فضله | طبق فتوای مشهور فقها پاک است. |
آبچلیک تالابی از پرندگان حلالگوشت، از راسته سلیم سانان است. پرندهای است کنار آبزی کوچک و ظریفی است از خانواده آبچلیک که توسط منقار راست و باریک، روتنه خاکستری و سطح شکمی روشن قابل تشخیص است.[۱]
توصیف ظاهری[ویرایش | ویرایش مبدأ]
اندازه این پرنده ۲۲ سانتیمتر است، در تابستان پرهای قسمت بالایی سطح پشتی آن نخودی مایل به خاکستری با خالهای سیاه است که منظره خالدار کاملا واضحی به پرنده میدهد. قسمت انتهایی سطح پشتی و دمگاهش سفید است که تنها در حالت پرواز قابل رویت میباشد. بر روی سر، گردن و سینه نخودی رنگش خالهای قهوهای دارد. سطح شکمی این پرنده به رنگ سفید است. دمش سفید و دارای رگههای عرضی قهوهای رنگ میباشد.
در زمستان سطح پشتی آن نخودی رنگتر میشود. سطح شکمی، سینه و جلو گردنش روشنتر و تقریبا بدون خال میشود. صورت و پیشانیاش سفید است.
پاهایش بلند و به رنگ سبز زیتونی است که در پرواز پاها از حد دم تجاوز میکنند.[۲]
زیستگاه[ویرایش | ویرایش مبدأ]
در مردابها، مناطق ساحلی، مناطق باتلاقی با آب شیرین و مناطق جزر و مدی زیست میکند. زمستان را در اطراف آبهای داخل خشکی و باتلاقها میگذراند.[۳]
تغذیه[ویرایش | ویرایش مبدأ]
این پرنده در آبهای کم عمق و یا بر روی گلهای مرطوب به جستجوی غذا میپردازد. عمدتا از حشرات و غذاهای کوچک مشابه تغذیه میکند.[۴]
حکم فقهی[ویرایش | ویرایش مبدأ]
این پرنده دارای چینهدان و سنگدان میباشد بنابر این طبق نظر همه فقها «حلال گوشت» است.[۵]
حکم فضله[ویرایش | ویرایش مبدأ]
طبق نظر مشهور فقها فضله این پرنده پاک است.[۶]
نگارخانه[ویرایش | ویرایش مبدأ]
-
نقشه پراکنش
پانویس[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۷.
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۷.
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۸۹.
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۷.
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۷.
- ↑ توضیح المسائل (المحشی للإمام الخمینی)، ج ۱، ص ۶۹، مسئله ۸۴ و ۸۵.
منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش.
- منصوری، جمشید، راهنمای پرندگان ایران، نشر فرزانه، ۱۳۹۲ش.