سلیم طوقی کوچک
| سلیم سانان | |
| اطلاعات عمومی | |
|---|---|
| نام اصلی | سلیم طوقی کوچک |
| نام عربی | زقزاق مطوق |
| نام انگلیسی | Ringed Plover |
| نام علمی | Charadrius hiaticula |
| گونه | سلیم سانان |
| زیستگاه | سواحل شنی و گلی دریاها و آبهای داخل خشکی و جزایر و خورها |
| تغذیه | بی مهرگان کوچک، ماهیها و بعضا گیاهان ریز برگ و جلبکها |
| حکم فقهی | حلالگوشت |
| حکم فضله | طبق فتوای مشهور فقها پاک است. |
سلیم طوقی کوچک از پرندگان حلالگوشت، از راسته سلیم سانان است. پرندهای است آبچر و کوچک که به واسطه طوق گردنی سیاه و روتنه قهوهای رنگ، اندازه کوچک، صدا، طرز راه رفتن و رفتارش قابل تشخیص است.[۱]
توصیف ظاهری[ویرایش | ویرایش مبدأ]
اندازه این پرنده ۱۵ سانتیمتر است؛ سلیم کوچکی است با بدنی کشیده و بلند، انتهای باریک و گردنی کوتاه که دم و بالهایش مانند سلیم طوقی نسبت به سلیمهای دیگر بلندتر است. جلوی پیشانیاش سفید است و روتنه و پشت سرش به رنگ قهوهای مایل به خردلی است. بالای سر و درست بعد از رنگ سفید پیشانی نوار سیاهی دارد که به چشمانش ختم می شود و بعد از آن و در امتداد آن یک نوار باریک سفید رنگ وجود دارد که از فواصل کم دیده میشود. خط چشمی سیاه پهنی دارد که از یک طرف تا منقار و از طرف دیگر تا پشت چشمش امتداد مییابد و تقریبا دور چشمان و گونههایش را نیز در بر میگیرد. گلو، گردن و شکمش سفید است. طوق سیاه پهنی دارد که در جلوی شانهها و بالای سینه پهنتر میشود و به صورت دو لکه در طرفین سینهاش به چشم میخورد.
سطح پشتی و کمرش به رنگ قهوهای مایل به خردلی است و انتهای شاهپرهایش قهوهای تیره است که در وضعیت نشسته معمولا دیده نمیشود. دمش از زیر سفید است و از رو قهوهای رنگ است. پرنده نر و ماده شبیه به هم هستند، ولی معمولا طوق گردنی مادهها باریک تر است.
پرنده نابالغ در قسمت سینه و شکم سفید است و در کمر و سطح پشتی روشنتر است و نوار چشمی و تارک سیاه را ندارد. در فصل زمستان طوق سیاه نرها باریک تر میشود.
رنگ چشمهایش سیاه است و حلقه چشمی زرد رنگی دور چشمانش دارد. منقارش سیاه و پاهایش نارنجی متمایل به قهوهای است. [۲]
زیستگاه[ویرایش | ویرایش مبدأ]
در مجاورت آبهای شیرین و داخل جزیرههای شنی و جزایر و خورها به صورت گروهی و جمعی دیده میشوند. معمولا باهم و در گلههای بزرگ به پرواز در میآیند.[۳]
تغذیه[ویرایش | ویرایش مبدأ]
در میان شنها و کنار ساحل با منقار خود به دنبال نرمتنان و بی مهرگان کوچک و بعضا ماهیهای ریز گشته و از آنها تغذیه میکند.[۴]
حکم فقهی[ویرایش | ویرایش مبدأ]
این پرنده دارای چینهدان و سنگدان میباشد بنابر این طبق نظر همه فقها «حلال گوشت» است.[۵]
حکم فضله[ویرایش | ویرایش مبدأ]
طبق نظر مشهور فقها فضله این پرنده پاک است.[۶]
نگارخانه[ویرایش | ویرایش مبدأ]
-
نقشه پراکنش
پانویس[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۸۲.
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۸۲.
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۸۲.
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۸۲.
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۸۲.
- ↑ توضیح المسائل (المحشی للإمام الخمینی)، ج ۱، ص ۶۹، مسئله ۸۴ و ۸۵.
منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش.
- منصوری، جمشید، راهنمای پرندگان ایران، نشر فرزانه، ۱۳۹۲ش.