تلیله شکم سیاه
| سلیم سانان | |
| اطلاعات عمومی | |
|---|---|
| نام اصلی | تلیله شکم سیاه |
| نام عربی | دریجة ألبیة |
| نام انگلیسی | Dunlin |
| نام علمی | Calidris alpina |
| گونه | سلیم سانان |
| زیستگاه | سواحل دریاها و خورها و سواحل گلی و همچنین آبهای داخل خشکی |
| تغذیه | حشرات و سخت پوستان کوچک و بعضا نرمتنان |
| حکم فقهی | حلالگوشت |
| حکم فضله | طبق فتوای مشهور فقها پاک است. |
تلیله شکم سیاه از پرندگان حلالگوشت، از راسته سلیم سانان است. پرندهای است آبچر از خانواده آبچلیک با بدنی کوچک و دوکی شکل و گردنی نسبتا کوتاه که از سایر تلیلهها فربه تر است و به واسطه سیاهی زیر شکم، منقار بلند تر، رفتار و رنگ پر و بالش قابل تشخیص است.[۱]
توصیف ظاهری[ویرایش | ویرایش مبدأ]
اندازه این پرنده ۱۸ سانتیمتر است، از لحاظ اندازه از تلیله کوچک اندکی بزرگتر است. در تابستان رنگ سر، گردن و سینهاش سفید است و خالهای ریز سیاه و طولی روی آن وجود دارد که سبب میشود از دور خاکستری رنگ دیده شود. معمولا روی سر و پشت گردنش نیز خالهای ریز بلوطی رنگ دیده میشود. سطح پشتی و روی بالهایش بلوطی است و خالهای سیاه و سفیدی روی آن به چشم میخورد. دمش از زیر سفید و از رو به رنگ کمرش است که البته پرهای کناری آن سفید است. پرنده نر و ماده شبیه به یکدیگرند ولی رنگ این پرنده در تابستان و زمستان بسیار متفاوت است.
در زمستان رنگ کلی بدن پرنده روشنتر شده و به رنگ نخودی تغییر میکند. رنگ سر ، گلو و سطح پشتی کمرش به رنگ خاکستری مایل به نخودی است و خالهای قهوهای ریزی روی آن دیده میشود که در سطح پشتی این خالها بزرگترند. سطح شکمیش سفید است و یک خط ابرویی سفید نیز بالای چشمانش دیده میشود.
در پرواز خط بالی سفید روی بالهایش به وضوح دیده میشود. زیر بالهایش سفید و انتهای پرهای بالیش خاکستری و تیره است و در تابستان شکم سیاهش در پرواز به خوبی دیده میشود.
رنگ چشمان و منقار نسبتا ضخیمش سیاه است. انتهای منقارش خمیده و رو به پایین است. پاهای کوتاه و باریکش نیز به رنگ سیاه میباشند. [۲]
زیستگاه[ویرایش | ویرایش مبدأ]
در سواحل دریاها و خورها و سواحل گلی و همچنین آبهای داخل خشکی به سر میبرد.[۳]
تغذیه[ویرایش | ویرایش مبدأ]
از حشرات و سخت پوستان کوچک و بعضا نرمتنان تغذیه میکند.[۴]
حکم فقهی[ویرایش | ویرایش مبدأ]
این پرنده دارای چینهدان و سنگدان میباشد بنابر این طبق نظر همه فقها «حلال گوشت» است.[۵]
حکم فضله[ویرایش | ویرایش مبدأ]
طبق نظر مشهور فقها فضله این پرنده پاک است.[۶]
نگارخانه[ویرایش | ویرایش مبدأ]
-
نقشه پراکنش
پانویس[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۸۶.
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۸۶.
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۸۷.
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۸۷.
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۸۶.
- ↑ توضیح المسائل (المحشی للإمام الخمینی)، ج ۱، ص ۶۹، مسئله ۸۴ و ۸۵.
منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش.
- منصوری، جمشید، راهنمای پرندگان ایران، نشر فرزانه، ۱۳۹۲ش.