تلیله شکم سیاه

از ویکی‌موضوع
تلیله شکم سیاه
سلیم سانان
اطلاعات عمومی
نام اصلیتلیله شکم سیاه
نام عربیدریجة ألبیة
نام انگلیسیDunlin
نام علمیCalidris alpina
گونهسلیم سانان
زیستگاهسواحل دریاها و خورها و سواحل گلی و همچنین آب‌های داخل خشکی
تغذیهحشرات و سخت پوستان کوچک و بعضا نرم‌تنان
حکم فقهیحلال‌گوشت
حکم فضلهطبق فتوای مشهور فقها پاک است.


تلیله شکم سیاه از پرندگان حلال‌گوشت، از راسته سلیم سانان است. پرنده‌ای است آبچر از خانواده آبچلیک با بدنی کوچک و دوکی شکل و گردنی نسبتا کوتاه که از سایر تلیله‌ها فربه تر است و به واسطه سیاهی زیر شکم، منقار بلند تر، رفتار و رنگ پر و بالش قابل تشخیص است.[۱]

توصیف ظاهری[ویرایش | ویرایش مبدأ]

اندازه این پرنده ۱۸ سانتی‌متر است، از لحاظ اندازه از تلیله کوچک اندکی بزرگتر است. در تابستان رنگ سر، گردن و سینه‌اش سفید است و خالهای ریز سیاه و طولی روی آن وجود دارد که سبب می‌شود از دور خاکستری رنگ دیده شود. معمولا روی سر و پشت گردنش نیز خال‌های ریز بلوطی رنگ دیده می‌شود. سطح پشتی و روی بال‌هایش بلوطی است و خال‌های سیاه و سفیدی روی آن به چشم می‌خورد. دمش از زیر سفید و از رو به رنگ کمرش است که البته پرهای کناری آن سفید است. پرنده نر و ماده شبیه به یکدیگرند ولی رنگ این پرنده در تابستان و زمستان بسیار متفاوت است.

در زمستان رنگ کلی بدن پرنده روشن‌تر شده و به رنگ نخودی تغییر می‌کند. رنگ سر ، گلو و سطح پشتی کمرش به رنگ خاکستری مایل به نخودی است و خالهای قهوه‌ای ریزی روی آن دیده می‌شود که در سطح پشتی این خالها بزرگترند. سطح شکمیش سفید است و یک خط ابرویی سفید نیز بالای چشمانش دیده می‌شود.

در پرواز خط بالی سفید روی بال‌هایش به وضوح دیده می‌شود. زیر بالهایش سفید و انتهای پرهای بالیش خاکستری و تیره است و در تابستان شکم سیاهش در پرواز به خوبی دیده می‌شود.

رنگ چشمان و منقار نسبتا ضخیمش سیاه است. انتهای منقارش خمیده و رو به پایین است. پاهای کوتاه و باریکش نیز به رنگ سیاه می‌باشند. [۲]

زیستگاه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

در سواحل دریاها و خورها و سواحل گلی و همچنین آب‌های داخل خشکی به سر می‌برد.[۳]

تغذیه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

از حشرات و سخت پوستان کوچک و بعضا نرم‌تنان تغذیه می‌کند.[۴]

حکم فقهی[ویرایش | ویرایش مبدأ]

این پرنده دارای چینه‌دان و سنگ‌دان می‌باشد بنابر این طبق نظر همه فقها «حلال گوشت» است.[۵]

حکم فضله[ویرایش | ویرایش مبدأ]

طبق نظر مشهور فقها فضله این پرنده پاک است.[۶]

نگارخانه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

پانویس[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  1. زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۸۶.
  2. زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۸۶.
  3. زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۸۷.
  4. زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۸۷.
  5. زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۸۶.
  6. توضیح المسائل (المحشی للإمام الخمینی)، ج ‏۱، ص ۶۹، مسئله ۸۴ و ۸۵.

منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  • زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش.
  • منصوری، جمشید، راهنمای پرندگان ایران، نشر فرزانه، ۱۳۹۲ش.