آبچلیک پاسرخ

از ویکی‌موضوع
آبچلیک پاسرخ
سلیم سانان
اطلاعات عمومی
نام اصلیآبچلیک پاسرخ
نام عربیطیطوی أحمر الساق
نام انگلیسیCommon redshank
نام علمیTringa totanus
گونهسلیم سانان
زیستگاهمرداب‌ها، تالاب‌ها، مناطق ساحلی گلی و شنی، علفزارها، شوره زارها و مراتع مرطوب و حاشیه‌ی دریاچه‌های شور و شیرین
تغذیهبی‌مهرگان کوچک
حکم فقهیحلال‌گوشت
حکم فضلهطبق فتوای مشهور فقها پاک است.


آبچلیک پاسرخ از پرندگان حلال‌گوشت، از راسته سلیم سانان است. پرنده‌ای است کنار آبزی از خانواده آبچلیک که توسط پاهای قرمز رنگ، روتنه خاکستری و سطح شکمی روشن قابل تشخیص است.[۱]

توصیف ظاهری[ویرایش | ویرایش مبدأ]

اندازه این پرنده ۲۷ سانتی‌متر است؛ سطح پشتی و دمگاه سفید رنگی دارد که تنها در حالت پرواز قابل رویت می‌باشند. بر روی سر، گردن و سینه نخودی رنگش رگه‌های قهوه‌ای دارد که تا پهلوها ادامه می‌یابند. سطح شکمی این پرنده به رنگ سفید است. شاهپرهای اولیه بال قهوه‌ای مایل به سیاه و شاهپرهای ثانویه بالهایش سفید می‌باشند که در پرواز به صورت نوار سفیدی در انتهای بال دیده می‌شود. دمش سفید و دارای رگه‌های عرضی قهوه‌ای رنگ می‌باشد.

پاهایش بلند و به رنگ قرمز نارنجی است که در پرواز پاها از حد دم تجاوز می‌کنند. منقاری قرمز رنگ دارد و نوک منقارش سیاه می‌باشد.

در فصل زمستان سطح شکمی و سینه‌اش روشن تر شده و تقریبا بدون خال می‌شود.

پرنده نابالغ سطح پشتی نخودی رنگ دارد، منقارش خاکستری است و پاهایش به رنگ زرد مایل به نارنجی می‌باشد.[۲]

زیستگاه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

در مرداب‌ها، تالاب‌ها، مناطق ساحلی گلی و شنی، علفزارها، شوره زارها و مراتع مرطوب و حاشیه‌ی دریاچه‌های شور و شیرین زیست می‌کند. هنگام زمستان در خورها و زمین‌های گلی ساحلی و محل‌هایی که پوشش گیاهی کمتری دارد دیده می‌شود. در بین علف‌های انبوه آشیانه می‌سازد.[۳]


تغذیه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

از بی‌مهرگان کوچک تغذیه می‌کند.[۴]

حکم فقهی[ویرایش | ویرایش مبدأ]

این پرنده دارای چینه‌دان و سنگ‌دان می‌باشد بنابر این طبق نظر همه فقها «حلال گوشت» است.[۵]

حکم فضله[ویرایش | ویرایش مبدأ]

طبق نظر مشهور فقها فضله این پرنده پاک است.[۶]

نگارخانه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

پانویس[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  1. زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۸.
  2. زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۸.
  3. زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۸.
  4. زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۸.
  5. زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۸.
  6. توضیح المسائل (المحشی للإمام الخمینی)، ج ‏۱، ص ۶۹، مسئله ۸۴ و ۸۵.

منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  • زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش.
  • منصوری، جمشید، راهنمای پرندگان ایران، نشر فرزانه، ۱۳۹۲ش.

متن عنوان[ویرایش | ویرایش مبدأ]