آبچلیک پاسرخ
| سلیم سانان | |
| اطلاعات عمومی | |
|---|---|
| نام اصلی | آبچلیک پاسرخ |
| نام عربی | طیطوی أحمر الساق |
| نام انگلیسی | Common redshank |
| نام علمی | Tringa totanus |
| گونه | سلیم سانان |
| زیستگاه | مردابها، تالابها، مناطق ساحلی گلی و شنی، علفزارها، شوره زارها و مراتع مرطوب و حاشیهی دریاچههای شور و شیرین |
| تغذیه | بیمهرگان کوچک |
| حکم فقهی | حلالگوشت |
| حکم فضله | طبق فتوای مشهور فقها پاک است. |
آبچلیک پاسرخ از پرندگان حلالگوشت، از راسته سلیم سانان است. پرندهای است کنار آبزی از خانواده آبچلیک که توسط پاهای قرمز رنگ، روتنه خاکستری و سطح شکمی روشن قابل تشخیص است.[۱]
توصیف ظاهری[ویرایش | ویرایش مبدأ]
اندازه این پرنده ۲۷ سانتیمتر است؛ سطح پشتی و دمگاه سفید رنگی دارد که تنها در حالت پرواز قابل رویت میباشند. بر روی سر، گردن و سینه نخودی رنگش رگههای قهوهای دارد که تا پهلوها ادامه مییابند. سطح شکمی این پرنده به رنگ سفید است. شاهپرهای اولیه بال قهوهای مایل به سیاه و شاهپرهای ثانویه بالهایش سفید میباشند که در پرواز به صورت نوار سفیدی در انتهای بال دیده میشود. دمش سفید و دارای رگههای عرضی قهوهای رنگ میباشد.
پاهایش بلند و به رنگ قرمز نارنجی است که در پرواز پاها از حد دم تجاوز میکنند. منقاری قرمز رنگ دارد و نوک منقارش سیاه میباشد.
در فصل زمستان سطح شکمی و سینهاش روشن تر شده و تقریبا بدون خال میشود.
پرنده نابالغ سطح پشتی نخودی رنگ دارد، منقارش خاکستری است و پاهایش به رنگ زرد مایل به نارنجی میباشد.[۲]
زیستگاه[ویرایش | ویرایش مبدأ]
در مردابها، تالابها، مناطق ساحلی گلی و شنی، علفزارها، شوره زارها و مراتع مرطوب و حاشیهی دریاچههای شور و شیرین زیست میکند. هنگام زمستان در خورها و زمینهای گلی ساحلی و محلهایی که پوشش گیاهی کمتری دارد دیده میشود. در بین علفهای انبوه آشیانه میسازد.[۳]
تغذیه[ویرایش | ویرایش مبدأ]
از بیمهرگان کوچک تغذیه میکند.[۴]
حکم فقهی[ویرایش | ویرایش مبدأ]
این پرنده دارای چینهدان و سنگدان میباشد بنابر این طبق نظر همه فقها «حلال گوشت» است.[۵]
حکم فضله[ویرایش | ویرایش مبدأ]
طبق نظر مشهور فقها فضله این پرنده پاک است.[۶]
نگارخانه[ویرایش | ویرایش مبدأ]
-
نقشه پراکنش
پانویس[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۸.
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۸.
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۸.
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۸.
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۸.
- ↑ توضیح المسائل (المحشی للإمام الخمینی)، ج ۱، ص ۶۹، مسئله ۸۴ و ۸۵.
منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش.
- منصوری، جمشید، راهنمای پرندگان ایران، نشر فرزانه، ۱۳۹۲ش.