آبچلیک تک‌زی

از ویکی‌موضوع
آبچلیک تک زی
سلیم سانان
اطلاعات عمومی
نام اصلیآبچلیک تک زی
نام عربینَسناسَة
نام انگلیسیGreen Sandpiper
نام علمیTringa solitaria
گونهسلیم سانان
زیستگاهمناطق باتلاقی، دریاچه‌ها، نهرها، حاشیه‌ی دشت‌های سیلابی و سواحل رودخانه‌های گلی
تغذیهبی مهرگان کوچک
حکم فقهیحلال‌گوشت
حکم فضلهطبق فتوای مشهور فقها پاک است.


آبچلیک تک زی از پرندگان حلال‌گوشت، از راسته سلیم سانان است. پرنده‌ای است کنار آبزی از خانواده آبچلیک که توسط بدن نسبتا فربه و چاق، و بالا و پایین بردن مداوم سر و دم قابل تشخیص است.[۱]

توصیف ظاهری[ویرایش | ویرایش مبدأ]

اندازه این پرنده ۲۲ سانتی‌متر است؛ سر و پشت گردن این پرنده به رنگ قهوه‌ای خاکی است و سطح پشتیش قهوه‌ای مایل به سبز می‌باشد و بر روی سطح پشتیش خال‌های ریز نخودی و سفید دارد. سطح شکمیش سفید است. در جلو گردن و سینه‌اش رگه‌های ریز قهوه‌ای رنگی وجود دارد. بالهایش قهوه‌ای تیره می‌باشند و در هنگام پرواز، سطح زیرین بال‌ها سیاه است. دمگاه و دمش سفید است و تضاد شدیدی با سطح پشتی تقریبا سیاهش به ویژه در حال پرواز دارند. دمش در انتها دارای راهراه عرضی سیاه می‌باشد. در فاصله چشم تا منقارش خط چشمی سفیدی که در زیر آن خط باریک سیاهی است، مشاهده می‌شود. حلقه چشمی سفیدی دارد. پاهایش کوتاه و به رنگ سبز است.

پرواز آن سریع و بال‌زدن‌هایش نامنظم است. تک‌زی است و اغلب خود را از انظار مخفی نگاه می‌دارد.[۲]

زیستگاه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

این پرنده در مناطق باتلاقی، دریاچه‌ها، نهرها، حاشیه‌ی دشت‌های سیلابی و سواحل رودخانه‌های گلی زیست می‌کند. بعضا در بین درختان و در لانه متروک دیگر پرندگان آشیانه می‌سازد.[۳]


تغذیه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

از بی مهرگان کوچک تغذیه می‌کند.[۴]

حکم فقهی[ویرایش | ویرایش مبدأ]

این پرنده دارای چینه‌دان و سنگ‌دان می‌باشد بنابر این طبق نظر همه فقها «حلال گوشت» است.[۵]

حکم فضله[ویرایش | ویرایش مبدأ]

طبق نظر مشهور فقها فضله این پرنده پاک است.[۶]

نگارخانه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

پانویس[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  1. زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۹.
  2. زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۹.
  3. زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۹.
  4. زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۹.
  5. زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۹.
  6. توضیح المسائل (المحشی للإمام الخمینی)، ج ‏۱، ص ۶۹، مسئله ۸۴ و ۸۵.

منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  • زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش.
  • منصوری، جمشید، راهنمای پرندگان ایران، نشر فرزانه، ۱۳۹۲ش.

متن عنوان[ویرایش | ویرایش مبدأ]