آبچلیک پاسبز
| سلیم سانان | |
| اطلاعات عمومی | |
|---|---|
| نام اصلی | آبچلیک پا سبز |
| نام عربی | طیطوی أخضر الساق |
| نام انگلیسی | Greenshank |
| نام علمی | Tringa nebularia |
| گونه | سلیم سانان |
| زیستگاه | مردابها، تالابها، مناطق ساحلی گلی و شنی، علفزارها، مناطق باتلاقی، سواحل گلی، حاشیهی رودخانههای آب شور و شیرین و اطراف آبهای داخل خشکی |
| تغذیه | بی مهرگان کوچک، ماهیهای کوچک و گیاهان |
| حکم فقهی | حلالگوشت |
| حکم فضله | طبق فتوای مشهور فقها پاک است. |
آبچلیک پا سبز از پرندگان حلالگوشت، از راسته سلیم سانان است. پرندهای است کنار آبزی از خانواده آبچلیک که توسط منقار سیاه رنگش که کمی رو به بالا است، پاهای دراز، روتنه خاکستری و سطح شکمی روشن قابل تشخیص است.[۱]
توصیف ظاهری[ویرایش | ویرایش مبدأ]
اندازه این پرنده ۳۰ سانتیمتر است؛ سطح پشتی آن قهوهای مایل به خاکستری است و صورت و سطح شکمیش سفید میباشند. دمگاهش سفید است که تنها در حالت پرواز قابل رویت میباشد. در تابستان بر روی سر، گردن و سینهاش رگههای طولی قهوهای رنگی مشاهده میشود. شاهپرهای اولیه بالش قهوهای مایل به سیاه است. دمش سفید و دارای رگههای عرضی سیاه رنگ میباشد.
پاهایش بلند و به رنگ سبز است که در پرواز پاها از حد دم تجاوز میکنند.
سطح پشتی پرنده نابالغ به طور یکنواخت خاکستری مایل به قهوهای است و سر و سینهی خاکستری دارد.[۲]
زیستگاه[ویرایش | ویرایش مبدأ]
در مناطق باتلاقی، سواحل گلی، حاشیهی رودخانههای آب شور و شیرین و اطراف آبهای داخل خشکی زیست میکند. [۳]
تغذیه[ویرایش | ویرایش مبدأ]
از بی مهرگان کوچک، ماهیهای کوچک و گیاهان تغذیه میکند.[۴]
حکم فقهی[ویرایش | ویرایش مبدأ]
این پرنده دارای چینهدان و سنگدان میباشد بنابر این طبق نظر همه فقها «حلال گوشت» است.[۵]
حکم فضله[ویرایش | ویرایش مبدأ]
طبق نظر مشهور فقها فضله این پرنده پاک است.[۶]
نگارخانه[ویرایش | ویرایش مبدأ]
-
نقشه پراکنش
پانویس[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۹.
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۹.
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۹.
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۹.
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۹.
- ↑ توضیح المسائل (المحشی للإمام الخمینی)، ج ۱، ص ۶۹، مسئله ۸۴ و ۸۵.
منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش.
- منصوری، جمشید، راهنمای پرندگان ایران، نشر فرزانه، ۱۳۹۲ش.