خروس کولی اجتماعی

از ویکی‌موضوع
خروس کولی اجتماعی (خروس کولی دشتی)
سلیم سانان
اطلاعات عمومی
نام اصلیخروس کولی اجتماعی (خروس کولی دشتی)
نام عربیقطقاط إجتماعي
نام انگلیسیSociable Plover
نام علمیVanellus gregarius
گونهسلیم سانان
زیستگاهدشتهای ماسه‌ای ، علفزارها و زمین‌های بایر
تغذیهحشرات کوچک، سوسک‌ها، گیاهان و دانه‌های گیاهان و برخی نرم‌تنان
حکم فقهیحلال‌گوشت
حکم فضلهطبق فتوای مشهور فقها پاک است.


خروس کولی اجتماعی یاخروس کولی دشتی از پرندگان حلال‌گوشت، از راسته سلیم سانان است. پرنده‌ای است آبزی به اندازه خروس کولی که به واسطه رنگ بدن خاکی و پیشانی و ابروهای سفید واضح، بلند و کشیده‌اش قابل تشخیص است.[۱]

توصیف ظاهری[ویرایش | ویرایش مبدأ]

اندازه این پرنده ۲۹ سانتی‌متر است؛ این پرنده به طور کلی خاکی رنگ است و بدنی نسبتا کشیده با انتهایی باریک و در عین حال سینه‌ای پهن دارد. تارک و خط چشمیش به رنگ قهوه‌ای تیره است و ابروی بلند سفیدش از جلوی پیشانی تا پشت سرش امتداد یافته است. چانه و گونه‌هایش به رنگ نخودی مایل به زرد می‌باشد و آرام آرام با رسیدن به ناحیه گردنش، به رنگ خاکی تبدیل می‌شود. جلوی گردن و سینه‌اش متمایل به خاکستری است و با یک ترکیب زیبایی در زیر سینه به تیره‌گی می‌گراید و نوار پهنی به رنگ بلوطی تیره در زیر سینه و شکمش به وجود می‌آورد. پرهای انتهای شکم و دمش به رنگ سفید می‌باشند و نوار عرضی سیاهی بر روی پرهای وسطی دمش دارد که در پرواز قابل تشخیص است. سطح پشتیش به رنگ خاکی مایل به نخودی و انتهای بال‌هایش سیاه رنگ است که در وضعیت نشسته خط سیاهی را در زیر بال‌هایش پدیدار می‌سازد. در پرواز سیاهی شاهپرهای اولیه و سفیدی شانه‌ها و انتهای پرهای ثانویه‌اش به خوبی نمایان است.

در زمستان سینه‌اش نخودی رنگ با رگه‌های قهوه‌ای است و رنگ سر و سطح شکمیش کم رنگ می‌شود. پرنده نابالغ شبیه پرنده بالغ با پر و بال زمستانی است، ولی قهوه‌ای رنگ‌تر می‌باشد.

پرنده نر و ماده شبیه به هم هستند، ولی معمولا تیره‌گی سینه و تارک در پرنده نر پررنگ تر، و از وضوح بیشتری برخوردار است. در فصل زاد و ولد اغلب در حالی که یک یا دو بال خود را باز و رو به بالا می‌گیرد مشاهده می‌شود.

رنگ چشم‌ها و منقارش سیاه و پاهای باریکش نیز به رنگ قهوه‌ای تیره است.[۲]

زیستگاه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

در دشتهای ماسه‌ای ، علفزارها و زمین‌های بایر و معمولا به صورت جفت دیده می‌شوند. همچنین در کشتزارها و سواحل دیده می‌شوند.[۳]

تغذیه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

از حشرات کوچک، سوسک‌ها، گیاهان و دانه‌های گیاهان و برخی نرم‌تنان تغذیه می‌کند.[۴]

حکم فقهی[ویرایش | ویرایش مبدأ]

این پرنده دارای چینه‌دان و سنگ‌دان می‌باشد بنابر این طبق نظر همه فقها «حلال گوشت» است.[۵]

حکم فضله[ویرایش | ویرایش مبدأ]

طبق نظر مشهور فقها فضله این پرنده پاک است.[۶]

نگارخانه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

پانویس[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  1. زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۷۸.
  2. زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۷۹.
  3. زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۷۹.
  4. زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۷۹.
  5. زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۷۹.
  6. توضیح المسائل (المحشی للإمام الخمینی)، ج ‏۱، ص ۶۹، مسئله ۸۴ و ۸۵.

منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  • زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش.
  • منصوری، جمشید، راهنمای پرندگان ایران، نشر فرزانه، ۱۳۹۲ش.