آبچلیک دودی

از ویکی‌موضوع
آبچلیک دودی
سلیم سانان
اطلاعات عمومی
نام اصلیآبچلیک دودی
نام عربیطیطوی الغیاط
نام انگلیسیWood Sandpiper
نام علمیTringa glareola
گونهسلیم سانان
زیستگاهباتلاق‌ها، علفزارهای مرطوب، ساحل دریاچه‌ها و خورها
تغذیهحشرات، سخت پوستان، نرم‌تنان، کرم‌ها، عنکبوت‌ها، ماهی‌های کوچک، گیاهان آبزی و دانه‌هایی از قبیل برنج و ذرت
حکم فقهیحلال‌گوشت
حکم فضلهطبق فتوای مشهور فقها پاک است.


آبچلیک دودی از پرندگان حلال‌گوشت، از راسته سلیم سانان است. پرنده‌ای است کنار آبزی از خانواده آبچلیک که بدنی کشیده دارد و توسط پر و بال دودی مایل به سیاه قابل تشخیص است.[۱]

توصیف ظاهری[ویرایش | ویرایش مبدأ]

اندازه این پرنده ۳۰ سانتی‌متر است، سطح پشتی این پرنده در فصل تابستان خاکستری مایل به سیاه با خال‌های ریز سفید است و سر، گردن و سینه‌اش سیاه رنگ می‌باشند و حلقه چشمی سفیدی دارد. دمگاهش سفید است و به صورت نوار باریکی تا قسمتی از پشت ادامه می‌یابد که در پرواز به خوبی قابل مشاهده می‌باشد. بر روی دمش نوارهای عرضی سفیدی دارد. پاهایش بلند و به رنگ قرمز است و در پرواز پاها از حد دم تجاوز می‌کنند. منقاری سیاه رنگ دارد که در نیمه پایینی منقار در محل اتصال به سر نوار قرمز رنگی دارد.

در فصل زمستان بسیار کم رنگ‌تر می‌شود. سطح شکمی و سینه‌اش روشن‌تر و تقریبا بدون خال، و سطح پشتیش خاکستری و پر از خال‌های ظریف می‌شود.

پرنده نابالغ سطح پشتی قهوه‌ای مایل به خاکستری با خال‌های ریز سفید دارد.[۲]

زیستگاه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

در مرداب‌ها، مناطق ساحلی گلی و شنی، علفزارها، شوره‌زارها و چمنزارهای مرطوب و حاشیه‌ی دریاچه‌های شور و شیرین زیست می‌کند. هنگام زمستان در خورها و زمین‌های گلی ساحلی و محل‌هایی که پوشش گیاهی کمتری دارد دیده می‌شود. در بین علف‌های انبوه آشیانه می‌سازد. [۳]

تغذیه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

از بی مهرگان کوچک تغذیه می‌کند.[۴]

حکم فقهی[ویرایش | ویرایش مبدأ]

این پرنده دارای چینه‌دان و سنگ‌دان می‌باشد بنابر این طبق نظر همه فقها «حلال گوشت» است.[۵]

حکم فضله[ویرایش | ویرایش مبدأ]

طبق نظر مشهور فقها فضله این پرنده پاک است.[۶]

نگارخانه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

پانویس[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  1. زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۷.
  2. زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۷.
  3. زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۷.
  4. زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۷.
  5. زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۹۷.
  6. توضیح المسائل (المحشی للإمام الخمینی)، ج ‏۱، ص ۶۹، مسئله ۸۴ و ۸۵.

منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  • زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش.
  • منصوری، جمشید، راهنمای پرندگان ایران، نشر فرزانه، ۱۳۹۲ش.

متن عنوان[ویرایش | ویرایش مبدأ]