تلیله دم سفید
| سلیم سانان | |
| اطلاعات عمومی | |
|---|---|
| نام اصلی | تلیله دُم سفید |
| نام عربی | دریجة تمنکیة |
| نام انگلیسی | Temminck′s Stint |
| نام علمی | Calidris temminckii |
| گونه | سلیم سانان |
| زیستگاه | زمینهای پر علف و کمتر در سواحل دریاها |
| تغذیه | بی مهرگان، نرمتنان، حشرات، گیاهان و دانههای گیاهی |
| حکم فقهی | حلالگوشت |
| حکم فضله | طبق فتوای مشهور فقها پاک است. |
تلیله دُم سفید از پرندگان حلالگوشت، از راسته سلیم سانان است. پرندهای است آبچر از خانواده آبچلیک با بدنی کوچک و دوکی شکل و گردنی نسبتا کوتاه که به واسطه جثه کوچک، پاهای زرد، و رنگ پر و بالش قابل تشخیص است.[۱]
توصیف ظاهری[ویرایش | ویرایش مبدأ]
اندازه این پرنده ۱۴ سانتیمتر است؛ از لحاظ اندازه تقریبا به اندازه تلیله کوچک است با این تفاوت که رنگ کلی بدنش تیرهتر و خالهایش کمتر است. رنگ سرش خاکستری مایل به نخودی با خالهای کم قهوهای است. معمولا روی چشمانش یک خط ابرویی سفید ولی بهطور بسیار ناواضح دیده میشود. پیشانیاش سفیدتر از سرش است و بین چشم و منقارش یک خط قهوهای دیده میشود. گلو و سینهاش خاکستری است و روی آن معمولا خالهای قهوهای کمرنگ به چشم میخورد که در پشت گردن از تراکم بیشتری برخوردار است. سطح شکمیش سفید است و سطح پشتی و کمرش به رنگ خاکستری مایل به نخودی است و بعضا در آن لکههای قهوهای منظمی دیده میشود. دمش از زیر سفید و از رو به رنگ کمر و سطح پشتیاش است که البته پرهای کناری آن سفید است.
پرنده نر و ماده شبیه به یکدیگرند ولی در تابستان رنگ بدنش متفاوت است.
در تابستان رنگ کلی بدن پرنده از خاکستری به قهوهای تغییر میکند و پرنده کلا تیرهتر میشود. معمولا در فصل زاد و ولد همواره بالهایش را رو به بالا باز و بسته میکند.
رنگ چشمان و منقار نسبتا ضخیمش سیاه است و یک خط باریک سفید دور چشمانش دیده میشود. پاهای کوتاه و باریکش نیز به رنگ زرد است که در زمستان به رنگ زرد لجنی تغییر رنگ میدهد.
تلیله دم سفید پرندهای است مهاجر که تابستانها را در منطقه زاد و ولد خود در باتلاقها و دریاچههای پر گیاه و زمستانها را در خورها، شوره زارها و کنار آب به سر میبرد پروازش، سریع، پر توان و با بالزدنهای کم دامنه همراه است. در پرواز خط بالی سفید روی بالهایش دیده میشود. زیر بالهایش سفید و انتهای پرهای بالش خاکستری و تیره رنگ است. [۲]
زیستگاه[ویرایش | ویرایش مبدأ]
در زمینهای پر علف و کمتر در سواحل دریاها دیده میشود. معمولا در سواحل باتلاقی و دریاچههای پر گیاه به سر میبرد.[۳]
تغذیه[ویرایش | ویرایش مبدأ]
از بی مهرگان، نرمتنان، حشرات، گیاهان و دانههای گیاهی تغذیه میکند.[۴]
حکم فقهی[ویرایش | ویرایش مبدأ]
این پرنده دارای چینهدان و سنگدان میباشد بنابر این طبق نظر همه فقها «حلال گوشت» است.[۵]
حکم فضله[ویرایش | ویرایش مبدأ]
طبق نظر مشهور فقها فضله این پرنده پاک است.[۶]
نگارخانه[ویرایش | ویرایش مبدأ]
-
نقشه پراکنش
پانویس[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۸۷.
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۸۷.
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۸۷.
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۸۷..
- ↑ زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش، ص ۱۸۷.
- ↑ توضیح المسائل (المحشی للإمام الخمینی)، ج ۱، ص ۶۹، مسئله ۸۴ و ۸۵.
منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- زارعی زیاری، حسین، اطلس فقهی پرندگان ایران، نشر معروف، ۱۳۹۳ش.
- منصوری، جمشید، راهنمای پرندگان ایران، نشر فرزانه، ۱۳۹۲ش.